Welkom op de ROKI website.

Het begint al met de nieuwjaarsduik op 1 januari. Zelf plons ik niet in het zilte nat - ik ben meer het type van de warme bubbles - maar ik volg de prestaties van mijn medelanders nauwgezet op de televisie. Ik bewonder die durfals, de kou trotserend om ''en masse'' een zeeduik te nemen en daarna blauw en rillend van de kou een sprintje in omgekeerde richting te trekken. Daar op het strand wacht hen een warm ontvangst van familieleden en vrienden die klaar staan met baddoeken met als slot van dit jaarlijks ritueel de beloning: erwtensoep en warme worst van Unox. Op dàt moment begint het bij mij al te kriebelen. Ergens in de verte ruik ik het voorjaar, dat alles nieuw leven geeft. Ik kan amper wachten tot de 6e, want dan zijn de Drie Koningen geweest en dan kan de kerstboom afgetuigd terug in de kelder, want in de loop der jaren is de echte kerstboom vervangen door een nepperd en een spuitbus dennengeur, maar de (kerst)sfeer is wèl echt gebleven. Als dan ook nog een winters zonnetje zich laat zien, dan laat een intens verlangen naar het voorjaar zich amper nog bedwingen. Ik kijk de vroegbloeiers als het ware de grond uit, want de eerste crocus of hyacinth laat het in mij bruisen. Nou ja, ik geef toe dat ''bruisen'' een ietwat overdreven term is en dat het met het klimmen der jaren meer een soort ''gisten'' is geworden, maar de hoopvolle verwachting dat het leven nog genoeg moois in petto heeft geeft een gelukzalig gevoel en daar gaat het om. Dit jaar is het bar en boos met me gesteld; ik sta te trappelen van ongeduld naar het voorjaar. Aanleiding hiervoor is het liedje ''de crocus en de hyacinth'' van Dorus. Mijn hoogbejaarde moeder bekijkt deze dvd zo vaak en zingt dat liedje bijna de hele dag door. Geveld door griep werd de vaste verzorgster van moeder vervangen. Met de komst van zr. Iris (de eerste dagen door moeder steevast zr. Crocus genoemd) is het compleet voorjaar in huis.
Tegen zoveel geweld is niet op te boksen. De 7e dag in het nieuwe jaar was ik op zoek naar hyacinthen bij de bloemist, die hoogstverbaasd reageerde met: "mens, de kerststerren benne net van tàfel!!! Enfin nu enige dagen later al de hele ochtend het zonnetje schijnt heb ik het èchte voorjaar in huis gehaald, een bakje gele narcisjes en een witte hyacinth.